Rury kanalizacyjne wewnętrzne i zewnętrzne

Budując dom czy remontując mieszkanie staramy się inwestować w jak najlepsze materiały, które będą sprawnie funkcjonowały przez długie lata. Zasada ta jest wyjątkowo ważna jeśli chodzi o zakup materiałów do instalacji wodno-kanalizacyjnych. W nowoczesnym budownictwie rury wewnętrzne ukrywa się w większości pod posadzką i tynkami, co przy ewentualnym przeciekaniu bardzo utrudnia naprawę. Współczesny rynek oferuje inwestorom mnóstwo satysfakcjonujących rozwiązań. Należą do nich między innymi systemy kanalizacyjne PP HT, HDPE oraz tradycyjne PCV (PVC). W dodatku możemy wybrać rury zgrzewane albo klejone.

Rury wewnętrzne i zewnętrzne PCV stosuje się do odprowadzania ścieków zarówno o wysokiej jak i o niskiej temperaturze. Umieszczane są wewnątrz budynków, ale stosuje się je również w ziemi pod konstrukcją budowli. Rury PCV HT (high temperature) wyróżniają się ogromną odpornością na wysoką temperaturę. Dodatkowo są odporne na zarastanie (inkrustację) a ich trwałość to minimum 50 lat. Są wyjątkowe dzięki szczególnym właściwościom hydraulicznym, posiadają bowiem bardzo niski współczynnik chropowatości. Trzeba podkreślić, że rury kanalizacyjne tego typu są niezwykle proste w montażu, gdyż wszystkie elementy są idealnie dopasowane i łączą się ze sobą bez zakłóceń.
W hydraulice szerokie zastosowanie mają rury polipropylenowe (PP). Charakteryzują sie one bardzo wysoką wytrzymałością, więc najczęściej umieszcza się je na zewnątrz budowli, ponadto ich niewątpliwą zaletą jest niska waga. Rury PP charakteryzują się wysoką odpornością termiczną i chemiczną, są także niepodatne na abrazję, czyli ścieranie, wynikające z przepływu wraz z wodą żwiru i piasku. Gładka powierzchnia wewnętrzna tych rur pozwala na tworzenie mniejszych spadków, a cięższe elementy nie zalegają wewnątrz.


Podczas budowy systemu wodno-kanalizacyjnego niezbędne są kształtki PCV i PP. Są one bardzo różnorodne i wytworzone w taki sposób, że każda rura PCV i PP łączy się z kształtką bez żadnego problemu. Każdy kompletny system instalacyjny z tworzywa sztucznego jest kompatybilny z innym systemem, ale tylko przy użyciu specjalistycznych złączek. Są to zazwyczaj złączki z tworzywa z wtopioną wkładką metalową. Ten typ kształtek jest połączeniem metalowego calowego gwintu rurowego z zakończeniem z PP, któredaje możliwość połączenia za pomocą zgrzewania polifuzyjnego z przewodem rurowym wykonanym z tego samego materiału. Złączki z „wtopką” służą również do łączenia instalacji z tworzyw sztucznych z armaturą sanitarną, ogrzewczą oraz instalacją standardową ze stali lub miedzi. Pierwszorzędnej jakości złączki z wkładką wytrzymują znaczne naprężenia mechaniczne w momencie montażu. Wewnętrzna powierzchnia złączek z wkładką gwintowaną z gwintem zewnętrznym pokryta jest polipropylenem, przez co elementy metalowe nie mają kontaktu z przepływającym medium. Wytrzymałość chemiczna złączek z „wtopką”, mimo pokrycia gwintowanych wkładek niklem i chromem, nie może być porównana z odpornością elementów z polipropylenu. Dlatego też łączniki te nie nadają się do wszystkich obszarów zastosowań przemysłowych.
System PCV/PP HT stosuje się zarówno w domach mieszkalnych jak i w komercyjnych, gdzie wymagania co do hałasu generowanego przez instalacje kanalizacyjne są umiarkowane. Jeśli niezbędne jest zastosowanie systemu, który daje większy komfort akustyczny, produkowane są także systemy kanalizacji niskoszumowej.
Jednym z najlepszych systemów jest system PE HD (rury polietylenowe). Stworzono je z przeznaczeniem do rozprowadzania wody pitnej, ścieków, ciekłych mediów technologicznych oraz jako rury osłonowe. Są chętnie stosowane, ponieważ posiadają {wyjątkowe właściwości fizyko-mechaniczne, wysoką elastyczność i wykazują odporność na agresywne media czyli substancje obciążone chemicznie. Dodatkowo PE HD są zupełnie obojętne dla środowiska naturalnego i wytrzymują uderzenia nawet przy temperaturze do -80 stopni C.
W instalacjach wodociągowych i grzewczych polipropylenowych popularność zdobyły w ostatnim czasie złączki grzewcze. O jakości wykonanego zgrzewu decyduje przede wszystkim czas podgrzewania tworzywa. Jeśli poddamy zgrzew zbyt wysokiej temperaturze może nastąpić jego uszkodzenie. Zbyt małe podgrzanie łączonych elementów obniża stopień ich przenikania, co obniża wytrzymałość miejsca zgrzewu. Zniszczeniu może ulec polipropylen poddany działaniu czynników zewnętrznych takich jak ciepło, światło, tlen, promieniowanie UV. W ich wyniku na powierzchni zewnętrznej rur pojawiają się zmiany i uszkodzenia. Do wykonania zgrzewu stosuje się mufy elektrooporowe. Są to specjalne polipropylenowe tuleje z wtopionym drutem elektrooporowym. Napięcie elektryczne, podłączone do spirali grzejnej mufy powoduje nadtopienie ścianek rur oraz mufy i trwale łączy. Elektrozłączka została tak zaprojektowana, aby umożliwić wsunięcie w nią rury bez wcześniejszego nagrzania łączonych elementów. Żeby wykonać połączenie przy pomocy muf elektrooporowych, konieczna jest specjalna zgrzewarka. Po uruchomieniu zgrzewarka automatycznie ustawia parametry prądu i czas konieczny do zgrzania na podstawie zadanej średnicy i temperatury otoczenia. Po wykonaniu zgrzewania należy bezwzględnie przestrzegać czasu naturalnego procesu chłodzenia. Czas osiągnięcia wymaganej pełnej wytrzymałości jest zazwyczaj przedstawiony w tabeli, którą załącza producent systemu. Zalecana temperatura procesu zgrzewania waha się w przedziale 250-270°C.
Obecnie rynek oferuje nam wiele specjalistycznych systemów hudraulicznych, kanalizacyjnych i grzewczych. Wszystkie one odznaczają się nie tylko trwałością, ale także wysoką estetyką wykonanej z nich hydrauliki. Dzięki specjalnym właściwościom zapewniają użytkownikom spokój i bezpieczeństwo na wiele lat.